Naast het thuisgevoel is autonomie het belangrijkste dat ze bewoners gunt

Esther van Dalen
Iedere villa heeft een eigen identiteit

Energiek leidt ze me rond door een nog lege Villa Duinstaete, gelegen aan de rand van het Nationaal Park Zuid-Kennemerland in Bloemendaal. De algemene ruimtes zijn al ingericht met moderne meubels in rustige kleuren, kleuren die overigens op een heel natuurlijke manier overeenkomen met de kleuren van de natuur aan de andere kant van de glazen puien. Het is de zevende villa die Zorggroep De Laren vanaf 2007 heeft gerealiseerd. Directeur Esther van Dalen verwacht de eerste bewoners snel te verwelkomen. Er is al veel belangstelling.

“Iedere villa die we hebben, heeft een eigen identiteit. We hebben een villa met een dorpse sfeer en een villa met een stadse sfeer, we hebben een villa waar mensen erg op hun privacy gesteld zijn en een villa waar veel samen gedaan wordt. Die verscheidenheid maakt het werken voor Zorggroep De Laren leuk. Iedere villa trekt weer een ander, eigen type bewoners, aan.”

Alles draagt bij aan een comfortabele luxe sfeer

Er zwaait weer een deur open. We lopen door een ruim appartement met een uitzicht zo mooi dat het wel een schilderij lijkt: bomen, duinen, weilanden en notabene twee herten die er grazen alsof ze van tevoren besteld zijn. Vanuit dit appartement zie je ook iets verderop een van de prachtige huizen in het park liggen. Er lopen wandel- en fietspaden pal langs de villa, dus er is genoeg te zien.

“We hebben deze villa alweer anders ingericht dan de eerste. We weten inmiddels dat onze bewoners graag een eigen toilet willen voor hun visite, dat een koelkast op stahoogte prettiger is dan op grondhoogte, dat de algemene ruimtes op de begane grond ruimer moesten met meer intieme hoekjes, dat de schilderijen in de hal zo gemaakt moesten worden dat ze akoestisch dempend zouden zijn omdat het anders zo hol gaat klinken.”

“We luisteren naar onze bewoners, ook naar wat niet gezegd wordt, maar wel bedoeld”

Geluiden, geuren, kleuren, verlichting, de gebruikte materialen: alles draagt bij aan een comfortabele, luxe, veilige sfeer, zoveel is duidelijk.

“Maar dat is de buitenkant”, zegt Esther: “We onderscheiden ons vooral omdat we echt álles doen om iemand een warm thuisgevoel te geven. Belangrijk vind ik dat onze bewoners zichzelf mogen zijn en dat we aandacht hebben, ook voor de op het oog kleinere zaken. Dat kan alleen als je je bewoners ook écht kent. En écht kennen kan eigenlijk alleen als je luistert zonder te oordelen. We luisteren naar onze bewoners, ook naar wat niet gezegd wordt, maar wel bedoeld.”

Ze wilde zelf altijd ‘zuster’ worden, maar haar moeder had toen al door dat haar dochter ook zakelijk slim was en vroeg zich af of dat talent als verpleegkundige wel genoeg benut zou worden. “Mijn moeder heeft het goed gezien”, lacht ze.

“We moeten het met elkaar doen, zo ben ik ook opgevoed”

Ze deed de opleiding tot verpleegkundige, zoals ze in haar hoofd had, werkte een paar jaar in een klein ziekenhuis in Zwitserland maar voelde dat ze nog niet uitgeleerd was. Een studie Gezondheidswetenschappen aan de Erasmus Universiteit Rotterdam volgde. En sindsdien heeft ze als manager gewerkt, vaak op het grensvlak van ziekenhuis en thuiszorg: “Ik wil het verschil kunnen maken, ik wil dat het ertoe doet waar ik mee bezig ben.”

Tijdens haar studie werkte ze, om wat bij te verdienen, als wijkverpleegkundige in de wijken Charlois en Feyenoord in Rotterdam, zogenaamde achterstandsbuurten. “Ik heb daar veel gezien en weet dat sommige mensen gewoon meer pech hebben dan anderen. Alleen al je begin heb je niet in de hand: waar staat je wieg? Sindsdien verbeeld ik me niks.”

“Onze bewoners weten over het algemeen goed wat ze willen”

Ze komt zelf uit een ondernemersfamilie. Haar vader had een technisch installatiebedrijf en ze hadden een winkel aan huis. Ze heeft het met de paplepel meegekregen: de klant gaat áltijd voor. Nog een boodschap vanuit haar jeugd? Pas je altijd aan je klant aan. Oké, nog één dan: omdat ze in een dorp woonden, gold ook: je moet het met elkaar doen. Hou het goed samen.

Bevlogen vertelt ze over haar rol bij Zorggroep De Laren. Het is een uitdagende baan. Ze hoopt er nog jaren onderdeel van te zijn. Het kenmerkt haar, ''we doen het samen''. Haar vrije tijd brengt ze graag door met haar man en hun drie honden (van het Kooiker-ras). Daarnaast vindt ze ook nog tijd voor haar hobby, dwarsfluit spelen in het harmonie orkest waar ze al heel lang bij hoort.

“Ik geniet van de kleurrijke mensen die hier wonen”

Ze doet haar best om alle bewoners van de zeven villa’s bij naam en gezicht te kennen, en het liefst ook hun kinderen. Ze geniet van de kleurrijke mensen die ze op die manier ontmoet, allemaal mensen die op de een of andere manier hun sporen verdiend hebben. “Onze bewoners weten over het algemeen goed wat ze willen en dat houdt het werken hier dan ook dynamisch, ik hou ervan om verwachtingen uit te laten komen, zolang deze reëel zijn.”

Tot slot: autonomie is naast het thuisgevoel het belangrijkste dat ze de bewoners gunt. "'Mensen die al hun hele leven eigen keuzes maken, kunnen dat bij ons zoveel mogelijk blijven doen'', aldus Esther van Dalen. En zij staat daar helemaal achter. Het staat voor zoveel meer: het leven voortzetten dat men gewend is, daar gaat het om! ''De bewoner écht zien en kennen'', voegt Esther van Dalen er met een lach aan toe.

Esther van Dalen (1967) is verpleegkundige en studeerde gezondheidswetenschappen (iBMG) aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam. Vervolgens haalde ze haar Master of Marketing aan de Tias Business School in Tilburg en volgde ze een Executive Leadership traject bij De Baak. Zij bekleedde diverse management- en directiefuncties in de gezondheidszorg, heeft ervaring in het bedrijfsleven en vervult een toezichthoudende functie in de kinderopvang.

Direct contact